Oficjalna „hermeneutyka ciągłości” bp Fellaya

I. „Hermeneutyka ciągłości” Benedykta XVI

Tak zwana „hermeneutyka ciągłości” jest wymyśloną przez Papieża Benedykta XVI metodą interpretacji Soboru Watykańskiego II w zgodzie z Tradycją. Jest to w rzeczywistości metoda dialektyczna, oparta na heglowskiej filozofii bytu, według której wszelkie sprzeczności (teza i antyteza) mogą znaleźć rozwiązanie swej nie tylko pozornej, ale nawet realnej wzajemnej sprzeczności w momencie końcowym, czyli w syntezie, która te sprzeczności łączy, reguluje, jednoczy. A więc, po krótce, filozofia ta uznaje trzy momenty bytu: tezę, antytezę i syntezę. Wszelki byt, wszystko, co jest, wszystkie zmiany w rzeczywistości są wytłumaczalne przez dialektykę i dzięki niej znajdują swą rację, swą ratio.

W przypadku „hermeneutyki ciągłości” Benedykta XVI mamy do czynienia z zastosowaniem tej filozofii do teologii. Proceder w zasadzie całkiem zrozumiały, teologia zawsze opierała się na rozumowych wysiłkach człowieka, które pozwalały usystematyzować Objawienie Boże w celu bardziej odpowiadającemu dyskursywnemu poznaniu człowieka przedstawieniu prawd świętej wiary. Philosophia ancilla theologiae, „filozofia służebnicą teologii”, mówili dawni mistrzowie teologii i filozofii. W tym jednak przypadku zastosowanie w teologii katolickiej znajduje panteistyczna filozofia Georga W. F. Hegla, która odrzuca fundamentalną zasadę niesprzeczności. Jest to bowiem jedyny sposób, by połączyć i wykazać spójność rzeczy w istocie nie do pogodzenia. W istocie, nie tylko pozornie.

A więc, dialektyka ciągłości Benedykta XVI wygląda następująco: Czytaj dalej

Ksiądz Salenave jednak stawi się na procesie

Jako najnowszy zwrot w sytuacji („Ksiądz Salenave odrzuca swój niesprawiedliwy proces…”), La Sapinière przekazuje nam, że choć x. Salenave rzeczywiście wrócił do Francji, znalazł schronienie w pewnym przeoracie FSSPX, ale trzej współbracia całkowicie przeciwni nowej polityce bp Fellaya przekonali go, by mimo wszystko stawił czoła swemu procesowi, który może być tylko na jego korzyść. „Ten wybór jest może godny pożałowania, ale i szacunku, bowiem argumentom, na które powołali się ci współbracia nie brak trafności”, mówi komunikat La Sapinière. Przyszłość nam pokarze, a proces jest bliski. Będzie miał bowiem miejsce od 2 do 4 maja w przeoracie w Albano Laziale.

x. Salenave potrzebuje bardzo naszych modlitw. Pamiętajmy o nim.

Pelagiusz z Asturii

Liberalizm a miłość bliźniego

Ponieważ niestety większość ludzi nazywających się dziś katolikami, ze względu na wypaczone przez oficjalną hierarchię nauczanie Kościoła w każdej materii, ma również błędne pojęcie miłości w ogóle, a miłości bliźniego w szczególności, proponuję lekturę niezastąpionego dzieła x. Feliksa Sardy y Salvany’ego, Liberalizm jest grzechem. A ponieważ dziełko to nie jest już od dawna dostępne w wersji drukowanej, niestety, i skoro mam to szczęście posiadać je w języku ojczystym, proponuję lekturę co ważniejszych ustępów z rozdziałów XIX. „Liberalizm a miłość bliźniego” oraz XX. „Liberalizm a miłość bliźniego w polemikach”. Pozwólmy autorytetowi x. Sardy y Salvany’ego przemówić z całą swą mocą, wiedząc, że Święta Kongregacja Indeksu wydała wyjątkowo pochwalną opinię na temat tego jego dzieła (w przedmowie wydania polskiego, s. 9-10), a do wydania francuskiego przedmowę napisał sam abp Lefebvre, bezkompromisowy antyliberał, który winien być przykładem dla biskupów, kapłanów i świeckich.

Przeczytawszy poniższy ustęp, jasne powinno być, że na łamach naszego bloga, przede wszystkim na podstawie dowodów w postaci publicznych gestów czy wypowiedzi zainteresowanego, schizmatyka będziemy nazywać schizmatykiem, heretyka, heretykiem, a liberała, liberałem, nawet jeśli jest nim papież albo przełożony FSSPX. Czytaj dalej

GREC IV. Komentarz Eleison nr CCCII (302)

Polecam więcej tekstów o GREC.

Zwłaszcza cytaty z książki O. Lelonga o GREC.

Pelagiusz z Asturii

Bp Williamson pondering

GREC IV
J.E. bp Ryszard Williamson
Komentarz Eleison nr CCCII (302)
27
kwietnia 2013

Pewna pani, która przeczytała pierwszy „Komentarz Eleison” o GREC (EC 294, 2 marca) napisała skarżąc się, że błędnie przedstawiłem GREC, paryską grupę katolików założoną w późnych latach ’90 XX wieku w celu zebrania razem tradycjonalistów i mainstreamowych katolików, aby mogli oni spokojnie myśleć i rozmawiać ze sobą dla dobra Matki Kościoła. Szczęśliwy jestem, że mogę poprawić błędy dotyczące faktów, na które wskazała. Nie mam problemu przyznać się do moich osobistych wad, które podkreśliła. Jednakże, w jednym głównym punkcie muszę się z nią nie zgodzić. Czytaj dalej

Ksiądz Salenave odrzuca swój niesprawiedliwy proces i przyłącza się do ruchu oporu

Gwoli wstępu, przypomnimy, że na początku marca b.r. Menzingen, dzięki swym informatykom, wykryło trzech „wywrotowców”, którzy mieli współpracować m.in. nad zredagowaniem anonimowego listu 37 kapłanów francuskiego dystryktu FSSPX do bp Fellaya. Pisaliśmy o tym w arykułe „Wykryto « wywrotowców ». Sankcje wobec krytykujących władzę”. Pisaliśmy potem o dalszym losie tych trzech kapłanów poddanych sankcjom. Najnowsze wieści o nich pojawiły się kilka dni temu na francuskiej stronie La Sapinière (pod datą 16 kwietnia). Od niej też właśnie dowiadujemy się, że x. Salenave, wobec totalitarnych metod Menzingen, zdecydował się odrzucić swój niesprawiedliwy proces i przyłączyć się do katolickiego ruchu oporu wobec oficjalnej linii Menzingen, która chce podporządkować nas Kościołowi soborowemu.

Wyjaśnienienie: „Ksiądz Salenave odrzuca swój niesprawiedliwy proces”
w następstwie haniebnych metod Menzingen!

abbé Matthieu SalenaveCor unum, nr 104 z marca 2013, niedawno opublikowało list z przeprosinami x. Mateusza Salenave, w którym „uznaje rewolucyjny charakter” swego działania. W tym liście datowanym na 9 marca, waleczny x. Salenave oskarża się za to, że „brał udział w stronie antimodernisme.info”, „kontynuował współpracę z tą stroną po Kapitule” zamiast otworzyć się wobec swych przełożonych. Jego „pierwszym przewinieniem” miałby być „brak szczerości” wobec bp Fellaya. Oskarża się również za to, że nie odważył się „zatrzymać” swych współbraci „w ich niemądrej inicjatywie”. Miałby być „zaślepiony”, etc. etc. etc. W konsekwencji przyjmuje „dobrowolnie sankcje zasłużone przez takiej działania”.

Wiadomo już było, że komunikacja Menzingen inspirowana jest przez przewrotną dialektykę, ale nie było wiadomo, że mogłaby się zdecydować na praktykowanie metod totalitarnych, takich, jak tortura psychologiczna! Czytaj dalej

FSSPX: kronika 2012 roku

The Recusant BannerDziękujemy pewnemu naszemu regularnemu czytelnikowi za przetłumaczenie artykułu wstępnego papierowej wersji brytyjskiego pisma The Recusant z lutego 2013. Samo pismo jest jednocześnie godną polecenia dla czytających angielski stroną internetową (www.therecusant.com). Wspomniany artykuł jest spojrzeniem wstecz na pełen zasadniczo nieszczęsnych dla FSSPX wydarzeń 2012 rok i podaje informacje, które niestety nie pokazują się na oficjalnych witrynach FSSPX.

Każdy kapłan i wierny Bractwa powinien znać te wydarzenia. Czytamy tam między innymi:

„Co więcej, datą odpowiedzi był 14 kwietnia, który przypadkowo był setną rocznicą uderzenia Titanica w górę lodową. Dnia następnego, 15 kwietnia, w stulecie zatonięcia tego okrętu, bp Fellay wysłał Rzymowi skandaliczny tekst proponowanego porozumienia, w którym dość jasno sugeruje się, że Sobór Watykański II może nauczyć czegoś Kościół („implicite obecne w nim lub jeszcze nie sformułowane” jest jednym ze szczególnie zatrważających zdań).”

Przy okazji polecamy inne streszczenie wydarzeń z roku 2012, które pojawiło się na blogu Z Niepokalaną: część I, część II (pozostałe mają pojawić się w przyszłości). Te dwa opisy wspaniale się uzupełniają.

W niniejszym tłumaczeniu dodałem tylko kilka odnośników do tekstów źródłowych. Czytaj dalej

Bp Fellay poprawia Arcybiskupa i Kapitułę z 2006

Przytaczaliśmy już na łamach naszego blogu treść listu powitalnego kapłanów dystryktu Meksyku i Ameryki Południowej z okazji jesiennej wizyty bp Fellaya w Ameryce Południowej. Oto, co między innymi, mimo wszystko, powiedział wówczas Przełożony Generalny FSSPX:

„Warunek [postawiony przez] kapitułę z 2006, który mówił, że nie możemy szukać praktycznego rozwiązania przez rozwiązaniem doktrynalnym w teorii jest bardzo jasny, ale w praktyce jest nie do zastosowania. Co oznacza « rozwiązanie kwestii doktrynalnej »? To się nigdy nie stanie, Czytaj dalej