Analiza zdrady bp Fellaya: jego deklaracja doktrynalna i jej dokładne okoliczności

Doczekaliśmy się już oficjalnych wyjaśnień obiecanych przez Sekretarza Generalnego FSSPX w jego okólniku z 7 marca 2013 (cf. teksty z Cor unum nr 104). Właśnie, na francuskojęzycznej stronie La Sapinière, pojawiły się już dwie pierwsze części (z trzech) wyjątkowo dobrze argumentowanej i wnikliwej analizy zdrady bp Fellaya poprzez przedstawienie jego skandalicznej deklaracji doktrynalnej z 15 kwiernia 2012 w jej dokładnych okolicznościach, o których niewiele jest mowy w oficjalnych deklaracjach Menzingen i jego różnych organów. Autorem tej analizy jest Sacerdos, zapewne kapłan FSSPX. Pierwsza część została już przetłumaczona na język polski na blogu Z Niepokalaną.

I. La déclaration doctrinale de Mgr Fellay du 15 avril 2012 : La preuve d’une trahison po polsku: Deklaracja doktrynalna bp Fellaya z 15 kwietnia 2012: Dowód zdrady

II. La déclaration doctrinale de Mgr Fellay du 15 avril 2012 : La preuve d’une trahison – II

III. Wkrótce…

Warto przeczytać, by nie dać się uśpić przez różnego rodzaju zapewnienia, że nic się nie zmieniło oraz że bp Fellay zachował wierność Tradycji i linii abp Lefebvre’a.

Pelagius Asturiensis

Reklamy

Dlaczego po dziś dzień nie ufamy bp Fellayowi?

Jest wiele konkretnych przypadków, które nie tylko naruszyły autorytet biskupa Fellaya, ale go również całkowicie zdyskredytowały, doprowadzając do całkowitej utraty zaufania.

Jedno mówi kapłanom i wiernym, co innego wtajemniczonym i Rzymianom, co innego mediom. Wspaniałym tego przykładem jest z jednej strony zapewnianie całego świata Tradycji o wierności Tradycji, a z drugiej strony pisanie błagalnego listu do Papieża z 17 czerwca 2012 (wspominaliśmy już o tym).

Oto kolejny przykład dwulicowości bp Fellaya, a chciałoby się już o Ekscelencji nie pisać…

Pelagius Asturiensis

 „Rewolucyjne nowości” czyli podwójny język bp Fellaya

Bp Fellay face to face

Nasze (Syllabus Errorum) komentarze na czerwono:

„Począwszy od marca 1962 r. kardynał Suenens zaczął się uskarżać Janowi XXIII na « niewłaściwą » liczbę schematów, a wówczas było ich nie mniej niż siedemdziesiąt. Jan XXIII nie wskazał żadnej konkretnej linii postępowania w trakcie działań przygotowawczych. Nie chciał też stawiać czoła kardynałowi Ottavianiemu. Zadanie « wyrównania terenu » powierzył więc nieoficjalnie kardynałowi Suenensowi. Plan kardynała polegał na ponownym wykorzystaniu wszystkich schematów przygotowawczych przez podzielenie ich na dwie grupy. Pierwsza miała zawierać treści, które Kościół zamierza przekazać swym synom (ad intra), druga – wszystko to, co Oblubienica Chrystusa ma do powiedzenia światu (as extra). Oczywiście, część druga obejmowała rewolucyjne nowości.”

Bp B. Tissier de Mallerais, Marcel Lefebvre. Życie, Dębogóra, 2010, s. 327. Czytaj dalej

Bp Fellay sankcjonuje abp Lefebvre’a

Sprostowanie dotyczące książki x. Piverta z 8 lipca 2013

Niektórzy mogli się dziwić, że tu i ówdzie mówi się o „stalinowskich metodach Menzingen” czy też o „Menzingradzie i jego zbirach”. Wielu bowiem księży i wiernych padło już ofiarą nietypowych działań za zwykłą niezgodę w sprawie pewnych działań Domu Generalnego FSSPX mających doniosły wpływ na zbawienie dusz.

Słowa te odnoszą się bowiem m. in. do kradzieży tożsamości niektórych księży prześladowanych przez Menzingen (jak x. Rioult i x. Pinaud, obaj nadal oficjalnie członkowie Bractwa), ale, co chyba gorsze, do cenzury tekstów abp Lefebvre’a w wielu dystryktach FSSPX na całym świecie. O różnych metodach i przypadkach było też w artykule „Czy wiernych mogą interesować poglądy ich duszpasterzy?”

Najnowszy przypadek dotyczy niedawno wydanej we Francji książki pod tytułem Nasze relacje z Rzymem, numerabbé pivert specjalny nr 167 „Combat de la foi catholique” (tytuł oryginału Nos rapports avec Rome – Combat de la foi catholique numéro spécial no 167). Książka w 90% składa się z cytatów abp Lefebvre’a, które zebrał i skomentował x. Franciszek Pivert, przełożony Przeoratu Matki Bożej od Najświętszego Serca Pana Jezusa w Le Moulin du Pin (53290 Beaumont-Pied-De-Boeuf, Francja). Omawia różne aspekty relacji między abp Lefebvrem i założonym przez niego Bractwem a modernistycznym Rzymem. Oto jej opis, który widnieje na stronie wydawnictwa: Czytaj dalej

Ratunku! Bp Williamson niszczy Bractwo „od zewnątrz” i „od wewnątrz”!!!

Czyli „Słowo Przełożonego Generalnego” z Cor unum nr 104 z marca 2013 i nic się nie zmieniło…

Słowo Przełożonego Generalnego

Drodzy Członkowie Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X,

Wydarzenie ważne dla Kościoła właśnie się dokonało, wydarzenie nieoczekiwane, także rzadkie, ale które, można się spodziewać, będzie brzemienne w skutki: dymisja Najwyższego Pasterza. Nie zatrzymując się nad powodami rezygnacji Benedykta XVI i wziąwszy pod uwagę, że podane powody zdrowotne (utrata sił [potrzebnych], aby zapewnić odpowiednie sprawowanie funkcji) mogą rzeczywiście wystarczyć, aby wytłumaczyć to, co się stało, chcielibyśmy pokrótce zastanowić się nad możliwymi konsekwencjami tego aktu dla naszego Bractwa. Bowiem dymisji odpowiada wybór następcy, co jest już faktem dokonanym z Papieżem Franciszkiem. Czytaj dalej

Co jest wart autorytet…

„Dlatego, umiłowani bracia, pozostańmy katoliccy, zdecydujmy się bez wahania pozostać kamarcel-lefebvretoliccy i odrzućmy wszelki kompromis z owym duchem Soboru, który jest duchem prowadzącym do oderwania się. Prowadzi on do oderwania się od wiary! Miliony, wiele milionów, dziesięć milionów, ponad dziesięć milionów katolików w Ameryce Południowej, w Ameryce Północnej, w Europie, wszędzie, porzuciło wiarę katolicką, aby się przyłączyć do sekty. Ale my nie chcemy się oderwać od wiary i dlatego nie chcemy żadnego kompromisu z owym niszczycielskim duchem Mszy, który uosabia ducha Drugiego Soboru Watykańskiego.” (abp Marcel Lefebvre, Kazanie z Friedrichshafen, Niemcy, 29 IV 1990, za: Kazania abpa Marcela Lefebvre. Dokumenty, kazania i wytyczne. Dokumentacja historiograficzna, Warszawa 1999, s. 280.)

Jest to prosty argument ex auctoritate, dla tych, dla których Arcybiskup jest jeszcze autorytetem.

Czy może więc jeszcze cieszyć się jakimkolwiek autorytetem ten, kto dokonał kompromisu nie tylko z „duchem Soboru”, ale nawet z jego literą, a także z soborowymi władzami: Czytaj dalej

Komentarz księży z La Sapinière do wyjaśnień bp Fellaya

Komentarz La Sapinière
dotyczący notatki bp Fellaya prezentującej jego deklarację doktrynalną z 15 kwietnia 2012

„Notatka dotycząca Deklaracji doktrynalnej z 15 kwietnia 2012” została ułożona przez samego bp Fellaya, jak to stwierdza w „słowie przełożonego generalnego” na początku Cor unum z marca 2013: „Jeśli chodzi o tekst deklaracji doktrynalnej, która tak wzburzyła umysły w ubiegłym roku, pozostawiam was, byście się odnieśli do tekstu wstępnego, który ułożyłem w celu umieszczenia go w swym kontekście.”

Odnieśmy się więc do tego wprowadzenia, aby podkreślić niektóre jego punkty, nie analizując samej deklaracji.1

Skoro bp Fellay wydaje się być bardzo przywiązanym do kontekstu, zwróćmy najpierw uwagę na kontekst publikacji tej deklaracji rok później. Menzingen z pewnością chętnie by się zwolniło z tego, gdyby tekst ten nie był umieszczony w internecie w marcu2. Czytaj dalej

Bp Fellay usprawiedliwia swą soborową Deklarację z 15 IV 2012

Dla tych, którzy mają jeszcze wątpliwości co do liberalizmu (a może gorzej?) Przełożonego Generalnego FSSPX, on sam przemawia własnymi słowami. Ze swej soborowej Deklaracji w istocie nie wycofuje się („wycofuje ją”, ale, jak wiemy, tylko ze względów taktycznych), zupełnie nie żałuje jej, ani jej skutków. Przeciwnie, usprawiedliwia przyjęcie niejednoznacznych sformułowań i soborowych nauk, zwłaszcza fatalnego Wyznania wiary i Przysięgi wierności z 1989 (przypis 1 Deklaracji), w swej Deklaracji pragnieniem uniknięcia oskarżenia o sedewakantyzm. W ten sposób bp Fellay się tylko pogrąża i uzasadniając swą Deklarację, uzasadnia istnienie ruchu oporu wobec nowej linii Menzingen. W ten sposób m.in. blog Pelagiusza został poproszony przez samego bp Fellaya o kontynuowanie dzieła rozpoczętego.

Czytając wyjaśnienia bp Fellaya należy też pamiętać, że abp Lefebvre wycofał się z wymienionego w poniższej „notatce” protokołu z 1988, mówiąc, że gdyby doszło do porozumienia, „Bractwo skończone byłoby w przeciągu roku” (porównanie Protokołu z 5 V 1988 z Deklaracją z 15 IV 2012). Skoro Deklaracja bp Fellaya jest prawie tożsama z Protokołem abp Lefebvre’a, widzimy na własnych oczach rozkład FSSPX. Należy również mieć na uwadze, że do wiernych, w Liście do przyjaciół i dobroczyńców nr 80, mówi bp Fellay o wierności Arcybiskupowi i Tradycji, a jednocześnie do księży, w Cor unum nr 104, usprawiedliwia swą niebezpiecznie niejednoznaczną Deklarację. Nierzadko, i słusznie, krytykujemy, jak (nie)nasi modernistyczni biskupi manipulują prawdę i głoszą błąd. Zobaczmy, co może mieć na myśli bp Fellay, tłumacząc się ze swej soborowej Deklaracji. Jest to zaiste „hermeneutyka ciągłości”.

Wkrótce pojawi się polskie tłumaczenie komentarza księży z La Sapinière, jak zawsze trafnego.

Pelagius Asturiensis

Notatka dotycząca Deklaracji doktrynalnej z 15 kwietnia 2012
(Cor unum z marca 2013) Czytaj dalej