Nowy katolicki program radiowy w języku polskim

PrintZałożone trzy lata temu przez pana Stefana Heinera radio True Restoration emituje szeroką gamę programów o tematyce katolickiej i pokrewnej. W audycjach prowadzonych przez świeckich z udziałem biskupów i księży można posłuchać o tajemnicach Wiary i podstawach katolicyzmu, o życiu duchowym, relikwiach, kalendarzu i liturgii Kościoła aż po problemy aktualne, zwłaszcza modernistyczny kryzys spowodowany przez Sobór Watykański II i jego „władze”.

Rozpoczynające już trzeci sezon katolickie radio True Restoration poszerza zakres swojej działalności o program w języku polskim. Dziesięciu audycji w odstępach mniej więcej miesięcznych, z przerwą w lipcu, będzie można wysłuchać na żywo lub po emisji na stronie radia. Inauguracyjny odcinek zostanie wyemitowany w sobotę, 1 lutego 2014 roku, o godzinie 18.00, pod adresem blogtalkradio.com. Poniżej można zapoznać się z opisem tegorocznego polskojęzycznego programu i pierwszej audycji. Czytaj dalej

Największy dowód przeciwko sedewakantyzmowi „Kościoła teoretycznego”

Bergoglio Lampedusa

„Una cum papa nostro Francisco”??? Wiara mówi, że to nie jest katolik, a tak wielu „tradycjonalistów” wyznaje, że to najbardziej prawowierny ze wszystkich biskupów

Trudno nie przypisać głównej winy za obecny stan katolicyzmu brakowi znajomości podstaw wiary wśród wiernych i duchowieństwa. Ponieważ znaczna większość wygodnych katolików lat pięćdziesiątych nie znała dobrze katechizmu w latach sześćdziesiątych zastała ich soborowa rewolucja, za którą wygodnie poszły prawie wszystkie owieczki. Tak było łatwiej. Obecnie widać lepiej, niż kiedykolwiek wcześniej, do czego prowadzi brak znajomości wiary. Ani schizma Focjusza, ani herezja protestancka czy anglikańska nie osiągnęły tak dalekosiężnych skutków, jak Sobór Watykański II.

Pozostali jednak tacy katolicy, którzy pojęli oczyma wiary, że herezje głoszone od czasów tego soboru w imieniu Kościoła są nie do pogodzenia ze świętością wiary i nieomylnością Mistycznego Ciała Chrystusa, a w szczególności jego widzialnej głowy, jaką jest Biskup Rzymu. Powszechne nauczanie błędu, niegodziwej moralności i promulgowanie heretyckiej dyscypliny kościelnej Kościołowi powszechnemu jest niemożliwe dla tego, który posiada Boski autorytet Wikariusza Chrystusa na ziemi.

Każdy katolik jest w stanie to rozpoznać i zgodnie z tym poznanym stanem żyć. Wynika to z naszej świętej wiary, która zawarta jest w sposób najprzystępniejszy dla wiernych w zatwierdzonych przez Kościół katechizmach.

Inaczej rzecz się ma z zawiłościami prawa kanonicznego, którego dostateczną znajomość posiadają duchowni wykształceni w seminariach, gdzie lata spędzone na studium prawd Boskich i pogłębianiu życia duchowego mają owocować w pełnej ofiary i wysokich wymagań pracy duszpasterskiej. Nie każdy jednak kapłan jest od razu kanonistą, tym bardziej więc i od wiernych nie wymaga się (ani spodziewa) szczegółowej wiedzy dotyczącej prawa kanonicznego i jego interpretacji, zwłaszcza w kwestiach spornych czy nadzwyczajnych sytuacjach. Od tego zawsze były kompetentne organy diecezjalne czy rzymskie. Tym zajmowali się „zawodowi” kanoniści. Czytaj dalej

Czym jest epikeia? Św. Tomasz z Akwinu, Suma teologiczna, II-II, q. CXX

San Tommaso d'Aquino

„Doctor communis” („Doktor powszechny”)

W kwestii CXX części II-II Sumy teologicznej św. Tomasz z Akwinu wyjaśnia cnotę epikei, czyli nadprawności. Podkreślić należy, że jej zastosowanie zakłada niemożność zwrócenia się do prawowitego prawodawcy, który sam ma prawo rozstrzygającej interpretacji prawa. Skoro jednak zgodnie z prawem Boskim heretycy uzurpujący sobie tytuły kościelne nie mają żadnej władzy i z dopustu Bożego mamy obecnie długotrwały wakat Stolicy Apostolskiej, sedewakantystyczni biskupi konsekrują swoich następców bez mandatu apostolskiego, a kapłanów bez listów dymisorialnych (bez misji kanonicznej). Należy zwrócić uwagę, że FSSPX nie znajduje usprawiedliwienia w zastosowaniu tej zasady, ponieważ ich Najwyższym Prawodawcą jest Bergoglio, którego uznają za papieża. W ich przypadku, jeśli są wątpliwości co do zastosowania prawa (zastosowanie novus ordo missae, nowy Kodeks Prawa Kanonicznego, stwierdzenia nieważności małżeństw, konsekracje bez mandatu apostolskiego, etc.), należy zwrócić się do Papy Buongiorno, aby uzyskać autentyczną wykładnię prawa kościelnego. Czytaj dalej

Medice, cura teipsum or the Sedevacantophobia of Fr. Stehlin

Medice, cura teipsum or the Sedevacantophobia of Fr. Stehlin

x stehlin Fatima Conference 2013

Sedevacantism as the „orphan disease”… That’s a new one.

If the doctor does not know a given disease, how can he authoritatively propose a cure? And when he himself is so sick (incurably?) that he considers sick the healthy patient, then we have a tragic situation indeed. It would be better for healthy people to avoid such a “doctor”, so that he himself would not accidentally (on purpose?) infect them.

The most recent issue of “Zawsze wierni”1 does not excel in accurate judgments and proper conclusions, as it was already to be seen with respect to the “Escape into Dreams” text2. As it was to be expected, in the description written in language characteristic rather of a charismatic presbyter than a thomistic author, there was place for the pestilence, cholera, ulcers, virus, bacteria of the terribly contagious sedevacantism. Due to the frightening appearance of a human being struck by this exceptionally infectious physico-psychic disease, Fr. Stehlin, in the role of a “doctor”, conducts once again a scaring therapy. In the article entitled “Who standeth, let him take heed lest he fall” available on the Internet (it is again possible to save a few zlotys), one can savor the seemingly “scholarly analysis” and the proposed treatment: Czytaj dalej

Testament Króla zgładzonego przez masońską rewolucję

W 221 rocznicę śmierci Króla Ludwika XVI. Requiescat in pace. Amen.

P1090575 Hauer, Les adieux de Louis XVI à sa famille

Jan Jakub Hauer (1751-1829), Les adieux de Louis XVI à sa famille („Pożegnanie Ludwika XVI ze swoją rodziną”, które miało miejsce 20 stycznia, 1793 roku). Obraz w zbiorach Muzeum Carnavalet w Paryżu, zdjęcie Pelagiusza

W Imię Przenajświętszej Trójcy – Ojca, Syna i Ducha Świętego:

Dziś, 25 grudnia [roku] 1792, ja, Ludwik XVI Król Francji, będąc już ponad cztery miesiące uwięziony wraz z moją rodziną w wieży Temple w Paryżu przez tych, którzy niegdyś pozostawali moimi poddanymi, a także pozbawiony możności jakiegokolwiek porozumiewania się, nawet z rodziną, od dnia 11 bieżącego miesiąca; co więcej – włączony w proces, którego zakończenia nie sposób przewidzieć z uwagi na ludzkie nastroje, a którego powodu ani znaczenia nie podobna znaleźć w żadnym istniejącym prawie, nie mając zaś prócz Boga, któremu się poświęcam, żadnych innych świadków moich myśli, niniejszym oświadczam w Jego obecności moje ostatnie życzenia i uczucia. Czytaj dalej

„Chwasty Bergoglio.” 4. Trzynastu Apostołów Antychrysta

„Jego Świątobliwość Papież Franciszek”, czyli „Namiestnik Jezusa Chrystusa, Następca Księcia Apostołów, Najwyższy Kapłan Kościoła Powszechnego, Prymas Włoch, Arcybiskup i Metropolita Prowincji Rzymskiej, Głowa Państwa Watykańskiego”, a tak naprawdę zagożały wróg Chrystusa Pana i Jego Mistycznego Ciała.

Primus inter pares: „Jego Świątobliwość Papież Franciszek”, czyli „Namiestnik Jezusa Chrystusa, Następca Księcia Apostołów, Najwyższy Kapłan Kościoła Powszechnego, Prymas Włoch, Arcybiskup i Metropolita Prowincji Rzymskiej, Głowa Państwa Watykańskiego”, a tak naprawdę zagożały wróg Chrystusa Pana i Jego Mistycznego Ciała.

Kto jest trzynastym apostołem Antychrysta? Czytaj dalej

Pamięci o. Denisa Fahey w sześćdziesiątą rocznicę śmierci

Fr. Denis Fahey Kimmage C.S.Sp. Seminary 1950s

O. Denis Fahey w pierwszym rzędzie, siedząc. Seminarium Zgromadzenia Ojców Ducha Świętego w Kimmage, Irlandia, lata pięćdziesiąte.

Sześćdziesiąt lat temu odszedł po wieczną nagrodę jeden z największych apostołów społecznego panowania Chrystusa i katolickiej nauki społecznej, o. Denis Fahey, ze Zgromadzenia Ojców Ducha Świętego.

Polecam biografię tego irlandzkiego kapłana: „O państwo Boże: O. Denis Fahey (1883 – 1954)”.

Requiem aeternam dona ei Domine. Et lux perpetua luceat ei. Requiescat in pace. Amen.

Pelagiusz z Asturii