Myśli i postanowienia na rozpoczynający się nowy rok (z kazania bpa Sanborna)

Bishop_Sanborn_from the pulpitOto kilka uwag bpa Sanborna na temat tego, jak należy właściwie rozpocząć Nowy Rok, wyjętych z pięknego kazania na Obrzezanie Pańskie (1 I) z 2013 roku. Tylko ważniejsze wątki poruszone przez Jego Ekscelencję zostały przetłumaczone, jak najwierniej, z zachowaniem stylu mówionego (nie zaznaczono tego, co pominięte). Osoby posługujące się językiem angielskim zachęcam do wysłuchania kazania w oryginale, dostępnym na stronie Seminarium Trójcy Przenajświętszej: żywe słowo ma o wiele większą siłę oddziaływania niż słowo pisane, o czym nigdy za mało przypominać (pisał o tym m.in. o. Jacek Woroniecki). Czytaj dalej

Biskupa Sanborna (kolejna) odpowiedź na ataki biskupa Williamsona

sanborn-williamson_medW swych „Komentarzach Eleison” biskup Williamson czasami wraca do sedewakantyzmu, a czyni to zwłaszcza w ciągu ostatnich dwóch czy trzech lat. Przedstawiając jednakże zwykle bardzo skrzywiony obraz stanowiska, z którym polemizuje, nie przyczynia się do poważnej debaty na ten ważki temat.

Ostatnią próbą obalenia stanowiska sedewakantystycznego jest „Komentarz” Ekscelencji z 8 października bieżącego roku. Jego tytuł brzmi, nomen omen, „Sedewakantyzm raz jeszcze – II” dostępny na stronie Inicjatywy Św. Marceliego.

Kilka dni później pojawiła się odpowiedź w formie wideo-wywiadu, który przeprowadza x. Desposito z biskupem Sanbornem z Seminarium Trójcy Przenajświętszej na Florydzie w USA. Poniżej przedstawiam ów filmik z polskimi napisami. Czytaj dalej

Wiara czy władza apostolska: co pierwsze?

Wiara apostolska czy autorytet apostolski? Sprzeczności w nauczaniu dają odpowiedź na to pytanie

Wiara apostolska czy autorytet apostolski? Sprzeczności w nauczaniu dają odpowiedź na to pytanie

Jest to w zasadzie pierwszy dylemat wielu ludzi szczerze wierzących, że prawda przez Boga objawiona znajduje się tylko w Kościele katolickim, jedynej Arce Zbawienia oraz zauważających problemy w tej instytucji, którą powszechnie uznaje się za Kościół katolicki, a mianowicie rażące błędy, obrażające majestat Boży nabożeństwa czy wręcz pozwolenie na niemoralne praktyki. Dylemat ten zaznacza się zwłaszcza w krajach o kulturze (ongiś) na wskroś katolickiej, jak Polska czy Włochy, gdzie przywiązanie do autorytetu Wikariusza Chrystusa zawsze było bardzo silne i wielokrotnie uchroniło niektóre narody od popadnięcia w herezję lub schizmę.

Bp Donald Sanborn przedstawia logiczne rozumowanie, które dowodzi, że to właśnie wiara, nieskażona, ta sama, której Pan Jezus nauczał apostołów i uczniów, jest pierwsza. Jeśli chodzi o treść wiary, jej niezmienność poświadcza nauczanie Kościoła od najdawniejszych czasów, natomiast człowiek, jako istota z natury rozumna, posługuje się pierwszymi zasadami tego rozumu, do których należy zasada niesprzeczności.

Warto również zauważyć, że artykuł ten pomija nawet osobistą herezję tych, których uważa się błędnie za papieży, a rozważa interesujący nas dylemat z punktu widzenia tak zwanej tezy z Cassiciacum, która do zrozumienia nie wymaga specjalnych studiów teologicznych. Czytaj dalej

Kolejny kapłan odchodzi z FSSPX i „Ruchu Oporu”

abbe Eric JacqminKilka tygodni temu dotarła do Polski wieść, że x. Eryk Jacqmin, belgijski duchowny wyświęcony w Bractwie Kapłańskim Św. Piusa X, dla którego posługiwał nawet przez jakiś czas w Polsce kilka lat temu, po kilkumiesięcznym „trwaniu” w tzw. ruchu oporu (czyli FSSPX²), odszedł od neogallikańskiej zasady stawiania oporu władzy uznawanej za prawowitą i przyjął stanowisko integralnie katolickie, czyli sedewakantystyczne. Posługuje od pewnego czasu w Antwerpii i Baloeil (Belgia). W październiku jeszcze był w FSSPX (źródło), a w międzyczasie wygłosił kilka wykładów dla „ruchu oporu” (do obejrzenia na jutubie). Czytaj dalej

W rocznicę konsekracji J. Eks. x. bpa Donalda Sanborna

Katolicy winni składać Bogu dzięki za odważnych mężów Bożych, którzy dość wcześnie pojęli powagę soborowego kryzysu, z którego począł się prawdziwy modernistyczny neokościół planowany od dekad, i zrozumieli, że nie może on pochodzić od niezniszczalnej przez herezję Oblubienicy Chrystusa i obdarzonego przywilejem nieomylności Wikariusza Chrystusa na ziemi. W trzynastą rocznicę konsekracji biskupa Donalda Sanborna proponuję notkę biograficzną oraz zachęcam do modlitwy dziękczynnej w intencji Ekscelencji i jego apostolatu.

Pelagiusz z Asturii

Xiądz Biskup Donald J. Sanborn – Informacja biograficzna

bp sanbornDonald J. Sanborn urodził się w Nowym Jorku, gdzie uczęszczał do katolickiej szkoły podstawowej i średniej. W 1967 roku wstąpił do wyższego seminarium duchownego diecezji brooklińskiej, gdzie obrał kierunek języków klasycznych i ukończył studia cum laude w 1971 roku. Czytaj dalej

Kazanie biskupa Sanborna na Wielkanoc

Bishop_Sanborn_from the pulpitPolecam wspaniałe kazanie J. Eks. biskupa Donalda Sanborna o zmartwychwstaniu Pana Naszego Jezusa Chrystusa, w którym pojawiają się bardzo ciekawe wątki o grzechu pierworodnym, racjonaliźmie i ewolucji.

Do wysłuchania na falach Restoration Radio Network: sezon trzeci, seria „From the Pulpit” („Z ambony”), odcinek 28, Wielkanocne Kazanie biskupa Sanborna.

Pelagiusz z Asturii

Kościół, soborowe nowinki i brak zgody pośród ich przeciwników

Obecny Najwyższy Niszczyciel i jego narzędzie

Obecny Najwyższy Niszczyciel i jego narzędzie

Niezniszczalność Kościoła jest jedną z jego istotnych znamion. Sobór Watykański II wywołał poważny dylemat dla katolików, stąd wyniknęły liczne podziały wśród nich, w zależności od tego, jak kto pojednał niezniszczalność Kościoła z naukami Soboru Watykańskiego II.

A skoro co do zasad te odpowiedzi są tak różnorodne, trudno mówić o próbach doprowadzenia do pojedniania wszystkich uważających się dziś za katolików.

Pelagiusz

Sprzeciw wobec zmian soborowych
a niezniszczalność Kościoła
Bp Donald J. Sanborn

Największą wadą ruchu tradycjonalistycznego, czyli tych, którzy stawiają opór wobec zmian wprowadzonych przez II Sobór Watykański, jest godny ubolewania brak zgody między grupami, które ten ruch tworzą. Chociaż wszyscy zgadzają się co do konieczności stawienia oporu „reformom” Vaticanum II, to w stosunku do innych kwestii panuje między nimi rozdarcie. W rzeczywistości „tradycjonaliści” większość swojej energii zużywają nie na walkę z modernistami, ale na wzajemne waśnie. Taki stan rzeczy z pewnością musi cieszyć diabła, gdyż te wewnętrzne boje niezmiernie osłabiają opór wobec modernizmu.

U podstaw niemal wszystkich kontrowersji leży zagadnienie Kościoła. Gdzie jest Kościół? Czy Kościół Katolicki można identyfikować z „Kościołem Soborowym”? To pytanie jest szczególnie drażliwe, gdyż w przypadku pozytywnej odpowiedzi, tzn. zakładając, że „Kościół Soborowy” jest Kościołem Katolickim, sprzeciw wobec niego nabiera schizmatyckiego, jeżeli nie wręcz heretyckiego charakteru. Przy odpowiedzi negatywnej pojawia się problem Kościoła Katolickiego pozbawionego widzialnej hierarchii. Czytaj dalej