Wielki Czwartek: Stary ryt a ryt z ‘55/62

Joos van Wassenhove, Ustanowienie Najświętszej Eucharystii

Joos van Wassenhove, Ustanowienie Najświętszej Eucharystii

Wielki Czwartek: Stary ryt a ryt z ‘55/62
x. Antoni Cekada

Ponieważ w tradycyjnym mszale ceremonie Wielkiego Czwartku składają się głównie z obrzędów związanych z Mszą, zmiany wprowadzone w Odnowionym Porządku Wielkiego Tygodnia z 1955 roku nie są tak liczne jak zmiany na inne dni Wielkiego Tygodnia.

Ordo z 1955 roku przesuwa odprawianie Mszy Wieczerzy Pańskiej na wieczór. To, samo w sobie, nie budzi sprzeciwu. Niemniej jednak istnieją również pewne obrzędowe zmiany.

– Idąc za ogólną praktyką reformatorów, by skracać obrzędy zawsze, gdy to możliwe, obrzęd z ’55 roku opuszcza we Mszy Credo i ostatnią Ewangelię.

– Psalm responsorialny ma być śpiewany podczas przyjmowania Komunii. Praktyka ta stanie się integralną częścią Novus Ordo.

– Ceremonia Mandatum (umywania nóg) może być umieszczona w samym obrzędzie Mszy, a kolekta po Mandatum ma być recytowana „twarzą do ludzi”.

– Tradycyjne praktyki przygotowania starannie przyozdobionej ciemnicy i adorowania Najświętszego Sakramentu do chwili, kiedy jest zabrany podczas wielkopiątkowej ceremonii są zniesione. Ordo z 1955 roku (podobnie jak Novus Ordo) poleca „surowość” w dekoracjach ciemnicy.

Gdy obrzęd z ’55 roku po raz pierwszy wszedł w życie, istniejące zwyczaje starannie przygotowanej ciemnicy i stałej adoracji miały być tymczasowo tolerowane, jak powiedział Bugnini w swym komentarzu z 1956 roku. Jednakże duch dekretu, dodał, nakazuje, by świece i dekoracje były usunięte o północy oraz że adoracja wówczas się kończy. (A. Bugnini i C. Braga, Ordo Hebdomadae Sanctae Instauratus Commentarium, [Edizioni Liturgiche, Rzym, 1956], s. 97.)

Już w 1962 roku rubrycysta O’Connell traktuje to demontowanie ciemnicy jako obowiązkowe (zob. Ceremonies of the Roman Rite, nowe wydanie [Burns Oates, Londyn, 1962], s. 286).

Tak więc, po Mszy o 20:00 w Wielki Czwartek, obrzędy Wielkiego Tygodnia z 1955 roku praktycznie uniemożliwiają „czuwanie choćby jedną godzinę” z Panem Jezusem.

Z języka angielskiego tłumaczył Pelagiusz z Asturii. Źródło: Quidlibet. Blog x. Cekady.

5 comments on “Wielki Czwartek: Stary ryt a ryt z ‘55/62

  1. Triduum Święte w Polsce odprawiane według starożytnego rytu rzymskiego: http://www.sedevacante.eu/porzadek.php
    Dla tych, którzy nie mogą być obecni na ceremoniach liturgicznych: Triduum Święte na żywo z parafii św. Gertrudy Wielkiej w USA (należy dodać sześć godzin, tzn. sześć godzin później, a ułatwia to nam w Europie, że x. bp Dolan i księża z parafii św. Gertrudy zachowują tradycję wczesnego odprawiania obrzędów, jak do 1955 roku).

  2. O reformach obrzędów Wielkiego Tygodnia pisałem w komentarzu, w którym podane są także materiały omawiające różne aspekty tego tematu: https://pelagiusasturiensis.wordpress.com/2014/01/06/abp-lefebvre-o-soborze-watykanskim-ii/comment-page-1/#comment-3446. Na dniach pojawią się inne krótkie teksty x. Cekady dotyczące Wielkiego Piątku oraz Wigilii Paschalnej.

    Wszystkie teksty tego bloga o reformie Wielkiego Tygodnia z lat 1951-(1955)1962.

  3. Adversus pisze:

    …i tu znów kamyczek z polskiego ogródka: nie wiem, jak obecnie, gdyż od 2006 r. praktycznie w ogóle nie mam kontaktu z Novus Ordo, ale pamiętam, że w mojej rodzinnej parafii pod Wrocławiem, za poprzedniego proboszcza, ciemnica była w bocznej kaplicy kościoła, na starym trydenckim ołtarzu bocznym, czuwanie było całą noc i następny dzień, aż do liturgii wielkopiątkowej, a potem znów całą noc, przy Grobie Pańskim, już w bocznym ołtarzu kościoła umieszczonym, ze strażą, którą pełnili chłopcy z miejscowego OSP. Adoracja trwała do Wigilii Wielkanocnej, a po liturgii znów całą noc, aż do Rezurekcji. Dopiero proboszcz, który nastał potem, zaczął praktyki redukcyjne, a było to coś około roku 2000, a więc na ok. 45 lat po reformie Wielkiego Tygodnia…

    • Szanowny Panie,

      Doprawdy w wielu miejscach zamiast „liturgistów” byli katoliccy duszpasterze ze zmysłem liturgicznym i nie stosowali się do zmian brata Buana.
      Sam Jan XXIII w pewnych szczegółach nie stosował się do reformy. Niemniej jednak reforma była obowiązkowa. Czego nie można było stosować w latach bezpośrednio następujących po 1955 roku można dziś: epikeia.

      In Christo Rege,
      Pelagiusz

Zostaw komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s