Trochę muzyki wielkanocnej i bonus usunięty przez reformę z 1955 roku

I. Najpierw piękna pieśń Salve festa dies, jeden z kilku słynnych utworów Wenancjusza Fortunata (autora m.in. Vexilla regis, Pange lingua), która swego stałego miejsca w liturgii Kościoła nie ma, ale bywa śpiewana podczas procesji przed Mszą w Niedzielę Wielkanocną. Tu tylko kilka zwrotek, całość można przeczytać w oryginale łacińskim i tłumaczeniu angielskim tutaj, natomiast tutaj kilka zwrotek po polsku. Myślę, że nie ma lepszych wykonawców chorału nad francuskie opactwo benedyktyńskie w Fontgombault, które tu śpiewa:

II. Msza z Niedzieli Wielkanocnej, części własne. Również w wykonaniu Fontgombault:

Tu zaś oddzielnie:

Introit:

Graduał: (mój ulubiony):

Alleluja:

Sekwencja Victimae paschali:

Offertorium:

Communio:

III. A teraz trochę baroku, naturalnie polskiego. Grzegorz Gerwazy Gorczycki (1665/7-1734), Missa paschalis, czyli części stałe Mszy wielkanocnej (Kyrie, Gloria, Sanctus, Agnus Dei), w wykonaniu ?? (proszę o podpowiedzi):

IV. Henryka Bibera „Missa Christi resurgentis”
Jak w ubiegłym roku.

Bonus. Gregorio Allegri (ok. 1582-1652), Psalm 50 zwany od pierwszego słowa Miserere, w klasycznym już chyba wykonaniu oksfordzkiego Choir of New College:

Psalm ten recytuje się lub śpiewa w tradycyjnych obrzędach Wielkiego Tygodnia pod koniec Ciemnej Jutrzni. Grzegorz Allegri skomponował ten utwór dla samej kaplicy papieskiej, na prośbę Papieża Urbana VIII. Zakazane było wynoszenie nut poza mury kaplicy, ale podobno Wolfgang Amadeusz Mozart usłyszawszy ów psalm w Kaplicy Sykstyńskiej w Wielką Srodę 1770 roku (mając 14 lat) spisał go z pamięci i tak nuty wydostały się w świat.

Psalm ten usunęli reformatorzy-twórcy nowych obrzędów Wielkiego Tygodnia z 1955 o czym ostatnio było kilka artykułów. Wspomina o tym x. Cekada omawiając zmiany w obrzędach Ciemnej Jutrzni oraz x. kan. Leon Gromier w swojej krytyce „odnowionego porządku”, którą wygłosił w formie wykładu w Paryżu w 1960 roku. Dlatego dziś psalm ten można usłyszeć tylko na hali koncertowej albo w nielicznych kaplicach i kościołach, które nie trzymają się reformy Piusa XII.

Pelagiusz z Asturii

Advertisements

Zostaw komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s