Rocznica powstania Instytutu Matki Dobrej Rady

imbc-en-groupe1

Trzydzieści jeden lat temu (1985 r.) z Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X odeszło czterech kapłanów, którzy we Włoszech, w okolicach Turynu, założyli Instytut Matki Dobrej Rady (wł. Istituto Mater Boni Consilii, stąd powszechnie stosowany skrót: IMBC). Powód ich odejścia był doktrynalny (a nie po prostu dyscyplinarny): za niezgodne z odwiecznym nauczaniem Kościoła uznali planowane konsekracje biskupie, których udzielić miał abp Lefebvre wbrew woli i wręcz formalnemu zakazowi tego, którego sam francuski biskup formalnie uważał za Głowę Kościoła. Coś zgoła schizmatyckiego i niespotykanego w historii Kościoła.

Po odejściu kapłani ci podjęli się pogłębionego studium teologii, aby lepiej zrozumieć, na czym w istocie polega obecna sytuacja autorytetu w Kościele. Następnego roku, w święto Matki Bożej od Wykupu Niewolników (24 IX) dwóch członków założycieli spotkało się z O. Michałem Ludwikiem Guerard des Lauriers OP (notka biograficzna), który opracował stanowisko teologiczne zwane tezą z Cassiciacum. Wedle tego stanowiska Paweł VI (zwany stale przez o. Guerard „kardynałem Montinim”) przestał być Papieżem, a jego następcy nie są Papieżami, ponieważ stawiają wewnętrzną przeszkodę przyjęciu autorytetu Chrystusowego, który stanowi formę papiestwa. Stąd nie są Papieżami formalnie, ale mimo wszystko, do chwili wypełnienia wszystkich procedur kanonicznych wymaganych przez prawo kościelne, materialnie. Teza ta jest zazwyczaj opacznie rozumiana, dlatego pokrótce opisałem ją tutaj, a w przyszłości szerzej o tym będzie. Wymaga tego choćby sprawiedliwość wobec ś.p. o. Guerard des Lauriers, który jak nikt inny przyczynił się, choć często dyskretnie, do powstania katolickiego oporu wobec modernistycznych reform soborowych.

W każdym bądź razie, wskutek tego spotkania IMBC oficjalnie przyjął tezę za swoją.

Szerzej natomiast o początkach Instytutu, o samym o. Guerard des Lauriers, o jego teologicznym rozwiązaniu problemu autorytetu i nie tylko mówi w niedawnym wywiadzie z 17 września x. Franciszek Ricossa, jeden z założycieli Instytutu i jego obecny przełożony.

O samej naturze i celu IMBC, jego stosunku do Kościoła i kryzysu soborowego oraz jego dziełach można przeczytać tutaj.

Ad multos annos!

Pelagiusz z Asturii

Reklamy
This entry was posted in IMBC.

Zostaw komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s