O wychowaniu

Sancta FamiliaDoroczne obchody święta Świętej Rodziny przywołują na myśl wzór każdej prawdziwie Bożej rodziny. Gdy zaś poruszany jest sam temat rodziny, zawsze spośród pierwszych dziedzin przychodzących na myśl pojawia się temat wychowania czy edukacji dzieci.

Jest to temat niewątpliwie obszerny, niemniej jednak, jak każda dziedzina sfery właściwie ludzkiej, dzieli się ona na pewne niezmienne zasady oparte na prawie naturalnym i Bożym (którego tamto jest tylko odzwierciedleniem) oraz na odpowiednim ich zastosowaniu w oparciu o roztropność, która jest cnotą polegającą na odpowiednim dobraniu środków do zamierzonych celów (stąd też roztropność zwana jest auriga virtutum, „woźnicą [wszystkich innych] cnót”).

Zastosowanie zasad wychowania dzieci zależne jest od wielu zmiennych czynników, natomiast zawsze winno się opierać o wspomniane niezmienne zasady dobrego wychowania. Zasady te najlepiej czerpać z dobrych książek, opisujących doświadczenia tradycyjne, sprawdzone, skuteczne, bowiem w nowoczesnej przegniłej epoce któż te zasady zna i jest w stanie je przekazać?

Ze znanych mi książek polecam przede wszystkim trudną dziś do zdobycia pozycję autorstwa Generałowej Zamoyskiej pod tytułem O wychowaniu (w przysłości fragmenty dzieła z pewnością będę umieszczał na łamach bloga). Książka ta jak najbardziej słusznie pojawiła się na liście polecanych w temacie przez portal Edukacji Klasycznej (www.edukacja-klasyczna.pl):

O. Jacek Woroniecki OP, Katolicka etyka wychowawcza

Werner Jaeger, Paidea. Formowanie człowieka greckiego

O. Marian Pirożyński, Kształtowanie charakteru

X. Tihamer Tóth, Młodzieniec z charakterem

Jadwiga Zamoyska, O wychowaniu

Za: „5 książek na wakacje”.

Przy okazji polecam sam portal, a jako wstęp proponuję wywiad z jego założycielem, Panem Dariuszem Zalewskim o tym, na czym polega edukacja klasyczna: „Rozmowa o edukacji klasycznej”.

Warto również polecić kazanie XIX-wiecznego jezuity, x. Karola Antoniewicza, na święto narodzenia Najświętszej Maryi o wychowaniu dzieci (w: x. Karol Antoniewicz, Najświętsza Maryja Panna, Te Deum, Warszawa 2012, kazanie numer 2, ss. 12-22).

W świetle niezliczonych zagrożeń wobec samej instytucji rodziny, która jest podstawową komórką społeczeństwa, tym bardziej skandaliczny jawi się trwający nadal synod w Rzymie (jesień 2014 i jesień 2015). Fakt, że Bergoglio, razem ze swoją zgrają modernistyczną, zajmuje się zboczeńcami i ich „prawami”, zamiast prawdziwymi problemami dzisiejszych rodzin, jest grzechem, który wyjątkowo głośno woła o pomstę do nieba. Oby dobry Bóg wejrzał na trud i łzy tak wielu rodzin, które pragną zachowywać prawo Boże i po Bożemu wychować swoje potomsto, i skończył z tym heretyckim łajdakiem uzurpującym sobie tytuł Papieża czym prędzej.

Pelagiusz z Asturii

P.S. Inny ciekawy artykuł wspomnianego portalu, zwłaszcza pożyteczny dla ojców: „Ojcowskie wychowanie w Księstwie Litewskim”.

Zostaw komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s