Zapiski z Paryża. 13. Kaplica Cudownego Medalika

Grandes_Armes_de_Paris

Zapiski z Paryża
13. Kaplica Cudownego Medalika

Dzisiaj odbyliśmy pielgrzymkę do jednego z najważniejszych miejsc w Paryżu. Jest nim niewąpliwie kaplica przy Domu Generalnym Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo mieszcząca się pod numerem 140 przy ulicy du Bac. To tu, w nocy poprzedzającej święto Założyciela zgromadzenia (19 VII) w 1830 roku siostra Katarzyna Labouré, nowicjuszka zgromadzenia, doznała po raz pierwszy łaski ujrzenia Najświętszej Dziewicy Maryi. Przed sam ołtarz została zaprowadzona przez anioła, który przyjął postać kilkuletniego dziecka.

Foto 1. Kaplica

Wnętrze kaplicy Cudownego Medalika

W pierwszym objawieniu Matka Boża zapowiada pobożnej, młodej nowicjuszce, że Bóg pragnie obdarzyć ją szczególną misją. Zapowiedzi tej towarzyszyły jednak także słowa o trudach, jakie będzie musiała osobiście znieść siostra Katarzyna, ale również o nieszczęściach, jakie miały wkrótce spaść na Francję: rewolucja lipcowa (za kilkanaście dni) oraz komuna paryska (1871). Już wtedy Najświętsza Panienka żaliła się z powodu rozluźnienia i nadużyć wobec reguły zakonnej wspólnoty, którą tak lubiła obdarzać Swoimi łaskami. Powiedziała, że „czasy są bardzo złe” i że „cały świat będzie doświadczony”. Zwierzenia te w wyraźny sposób zadawały ból Niepokalanej. Powiedziała, że wszelkich pociech należy szukać u stóp ołtarza oraz że siostra Katarzyna musi przekazać treść tego przesłania swemu spowiednikowi. I nikomu innemu.

Objawienie właściwej misji miało nastąpić w sobotę, 27 listopada po 17:30, podczas wieczornej medytacji. Wtedy to siostra Katarzyna ujrzała ponownie Matkę Bożą, tym razem jako depczącą węża Pośredniczkę Łask Wszelkich, przez której ramiona spływają łaski na świat cały przedstawiony jako kula u stóp Maryi. Wokół jaśniejącej postaci pojawił się napis: „Ô Marie conçue sans péché, priez pour nous qui avons recours à vous” („O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”). Wspaniały obraz obrócił się i pokazał to, co miało być przedstawione na rewersie Cudownego Medalika.

Foto 2. Medalik1

Foto 2. Medalik2

Cudowny Medalik

I kilka dni później w grudniu, o tej samej porze i w tych samych okolicznościach Niepokalanie Poczęta zapewnia siostrę Katarzynę, że jej spowiednik w końcu uwierzy i karze wybić Medalik zgodnie z poleceniem Maryi. Strapiony i pełen wątpliwości x. Aladel wreszcie ustępuje, gdy w maju 1831 roku dowiaduje się o kolejnym widzeniu swojej córki duchowej, tym razem podczas Mszy świętej. Przekazuje tajemnicze przesłanie cichej i pokornej zakonnicy Matce Przełożonej i abp Quélen, ordynariuszowi Paryża, nie ujawniając jednak imienia widzącej. Wkrótce abp Quélen, nie widząc w wizerunkach mających pojawić się na Medaliku nic sprzecznego ani z prawem Kościoła, ani z pobożnością wiernych, pozwala na stworzenie go. X. Aladel widząc w tym Bożą aprobatę ukrywanego dotychczas objawienia, zaczyna rozprowadzać o nich wieści, nie wymieniając jednak nigdy imienia szarytki. Gdy w maju 1832 roku zlecono wybicie 20.000 medalików, Boża misja św. Katarzyny Labouré została zasadniczo spełniona. Aż do swej śmierci, która nastąpiła spokojnie 31 grudnia 1876 roku, pozostawała w ciszy swych codziennych obowiązków, posługując ludziom starszym przy paryskim hospicjum Enghien, gdzie skierowano ją po obłóczynach.

Foto 3. Ciało św. Katarzyny

Ciało św. Katarzyny Labouré w relikwiarzu pod bocznym ołtarzem

Od samego początku swego istnienia Cudowny Medalik zdziałał niezliczone cuda w duszach nawet najbardziej zatwardziałych grzeszników. Jemu zawdzięcza się ogromną liczbę nawróceń. Zdziałał on też wyjątkowy cud dotyczący samej osoby skromnej zakonnicy. Gdy we wtorek, 21 marca 1933 roku otwarto jej grób mieszczący się pod kaplicą Domu Generalnego, ku zdumieniu wszystkich jej ciało okazało się nietknięte przebiegiem czasu. Oczy, które dostąpiły niezwykłej łaski spoglądania na Niepokalaną Dziewicę były nadal tak błękitne, jak za życia.

Św. Katarzynę beatyfikował Papież Pius XI 28 maja 1933 roku, a Papież Pius XII kanonizował ją 27 lipca 1947 roku. Obchody liturgiczne widzącej z rue du Bac przypadają 28 listopada, dzień po święcie Cudownego Medalika.

27 XI AD 2013
NMP od Cudownego Medalika

zdjęcia: Pelagiusz z Asturii, Vie des Saints, Wikipedia

Artykuł ten jest trzynastym odcinkiem serii „Zapisków z Paryża” prowadzonych dla Portalu Organizacji Monarchistów Polskich.

2 comments on “Zapiski z Paryża. 13. Kaplica Cudownego Medalika

  1. Leo pisze:

    Tak. Panie Pelagiuszu ciekawi mnie ten rewers medalika i cierpienia Siostry Katarzyny. Czy jest opis rewersu potwierdzony przez Siostrę bądź kogoś innego. Nie jestem skrupulatem. Używam w modlitwie tego wezwania „O Maryjo bez grzechu poczęta…” Czasem w nagłych sprawach czasem bezwiednie. Interesuje mnie historia tego wezwania w pobożności katolików w Polsce. Ponoć była stosowana przed 1830 r. Jeżeli Pan dysponuje wiedzą na ten temat to proszę o informację. Nie szukam sensacji.

    • Szanowny Panie,

      Szczególnie nie badałem ani objawień z rue du Bac, ani samego Cudownego Medalika.
      W artykule umieściłem informacje podstawowe.
      Jeśli więcej się dowiem, niewątpliwie opracuję temat i opublikuję artykulik.

      In Christo Rege,
      Pelagiusz

Zostaw komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s