Przetrącony autorytet. Komentarz Eleison nr CCCVII (307)

Bp Williamson pondering

Przetrącony autorytet
J.E. bp Ryszard Williamson
Komentarz Eleison nr CCCVII (307)
1 czerwca 2013

Pewna liczba dobrych dusz pragnie, by zostało założone Zgromadzenie, aby zastąpić Bractwo Św. Piusa X. Choć podzielam ich obawę, że FSSPX jest obecnie na drodze do spraliżowania swej minionej chwalebnej obrony katolickiej Wiary i życia, i choć w związku z tym sympatyzuję z ich pragnieniem ujrzenia innego zgromadzenia podobnego mu, któreby zajęło jego miejsce, nie wierzę jednak, by to było możliwe i myślę, że warto wytłumaczyć dlaczego.

Gdy w 1970 arcybiskup Lefebvre napisał zbiór zasad, zgodnie z którymi przyszłe FSSPX miałoby być założone i funkcjonowałoby, a mianowicie jego Statuty, bardzo było dla niego ważne otrzymanie ich oficjalnego zatwierdzenia przez biskupa katolickiej diecezji, w której mieścił się pierwotny dom FSSPX. Jeśli chodzi o niego, otrzymanie albo nie otrzymanie tego zatwierdzenia stanowiło całą różnicę między założeniem zgromadzenia Kościoła katolickiego a utworzeniem swego własnego prywatnego stowarzyszenia. Szczególnie zależało mu na założeniu katolickiego zgromadzenia, o wiele mniej na utworzeniu prywatnej instytucji.

Faktycznie, gdy udał się zobaczyć się z biskupem Charrièrem z diecezji Genewy, Lozanny i Fryburga, aby otrzymać tę aprobatę, nie miał nadziei. Soborowa Rewolucja była wówczas bardzo zaawansowana i było to wprost sprzeczne z tym, co przewidywały statuty. Opatrznościowo jednakże biskup Charrière udzielił swej aprobaty, być może dlatego, że wiedział, że miał wkrótce przejść na emeryturę. Bądź, co bądź, Arcybiskup wrócił rozradowany do Écône, a jedno świadectwo mówi nawet o tym, że triumfalnie wymachiwał statutami w powietrzu.

To, co to od tamtej pory dla niego oznaczało, jeśli chodzi o niego, to to, że miał autorytet Kościoła, by zbudować kościelne zgromadzenie, i choć kilka lat później Rzym mógł próbować odebrać tę autoryzację, próba [ta] była w istocie tak niesprawiedliwa według prawa kościelnego, że Arcybiskup nigdy nie wahał się dalej sprawować wewnątrz FSSPX pełnego autorytetu klasycznego przełożonego zgromadzenia. Ten klasyczny katolicki autorytet miał taką siłę, że wprzęgając go w kłamstwa soborowi Papieże byli w stanie praktycznie zniszczyć Kościół powszechny, i przez swe wprzęgnięcie w praktyczne porozumienie z soborowym Rzymem teraz wręcz niszczy on FSSPX. Z drugiej strony, jeśli chodzi o autorytet nad kapłanami, zakonnicami i świeckimi poza FSSPX, arcybiskup Lefebvre nigdy nie przypisywał sobie żadnego innego, niż [autorytet] ojca, doradcy i przyjaciela.

Ale dni biskupa Charrière dawno minęły. Ilu biskupów przy zdrowych zmysłach pozostało w Kościele głównego nurtu? I jak którykolwiek z nich mógłby dzisiaj zatwierdzić tradycyjne i antysoborowe statuty? To tak, jakby soborowa spuszczana krata zapadła się za Arcybiskupem, gdy tylko wydostał się z katolickiego zamku z katolickimi statutami w ręku. „Są umysłowo chorzy, ale mają autorytet”, jak to powiedział jeden z czterech teologów FSSPX o rzymskich teologach po rozmowach doktrynalnych z lat 2009-2011. FSSPX jest z pewnością ostatnim z kolei z założonych klasycznych zgromadzeń, przynajmniej aż do [czasu] po Karze Bożej. I nie przetrwało długo.

Oto dlaczego według mnie „Czego nie można wyleczyć, należy znosić”. I oto dlaczego, obecnie, przewiduję być niewiele więcej niż ojcem, doradcą i przyjacielem dla wszelkich dusz wzywających o przywódctwo i wsparcie biskupa. Już samo to jest wystarczająco wymagającym zadaniem. Niech Bóg będzie z nami wszystkimi.

Kyrie eleison.

Tłumaczył z języka angielskiego Pelagius Asturiensis.

© 2011-2013 Richard N. Williamson. All Rights Reserved.

A non-exclusive license to print out, forward by email, and/or post this article to the Internet is granted to users who wish to do so provided that no changes are made to the content so reproduced or distributed, to include the retention of this notice with any and all reproductions of content as authorized hereby. Aside from this limited, non-exclusive license, no portion of this article may be reproduced in any other form or by any other electronic or mechanical means without permission in writing from the publisher, except by a reviewer who may quote brief passages in a review, or except in cases where rights to content reproduced herein are retained by its original author(s) or other rights holder(s), and further reproduction is subject to permission otherwise granted thereby.

Permissions inquiries should be directed to editorial@dinoscopus.org.

One comment on “Przetrącony autorytet. Komentarz Eleison nr CCCVII (307)

  1. […] Tłumaczył z języka angielskiego Pelagius Asturiensis (pierwotnie na blogu Pelagiusza). […]

Zostaw komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s